اینجا ایران است و من از نگاههای بی فروغ و دهانهای باز حرف می زنم! اینجا ایران است و من از تماسهای ناباورانه بچه ها حرف می زنم! اینجا ایران است و پیامهای پر از یأس را در فیس بوک می خوانم و قلبم تیر می کشد!
فارغ از نتیجه ی انتخابات!
24 میلیون رای؟ از کسانی که آمده بودند تا تو رئیس جمهور نشوی؟
به چه قیمتی؟ به قیمت سرخورده شدن جوانان کشورت؟ به قیمت بی اعتماد شدن به انتخابات؟ به قیمت این فضای سنگینی که همه جا حس می شود؟ به قیمت اینکه می شنوم همه می گویند این حقه ی کثیفی بود که ما را پای صندوقهای رای بکشانند؟
چرا؟ آقای رئیس جمهور به من بگو چرا راضی به ناامید کردن جوانان کشورت شدی؟
این حق آنها بود؟
حتی منی که نبودم با آنها ،نمی دانم چگونه خشمم را مهار کنم!
۱ نظر:
پیروزی مسلم حق دکتر بود و بس نه لاف زنهای بی مدعا و افراطی
مبارک باد بر ملت ایران
دکتر دوست داریم
موسوی بای بای موسوی بای بای
ارسال یک نظر