۱۷ خرداد ۱۳۸۸

این پست دو مخاطب خاص دارد

برای تمام خاطرات مشترکمان!
به خاطر قهقهه های از ته دلمان!
برای دیدن اشکهای هم و گریه کردنهایمان!
برای راه دبیرستان!
برای درس خواندن تا صبح و خندیدن تا شب!
برای یک شیرکاکائو و 4 تا کیک!
برای ساندویچ با نان اضافه!
برای مشورتهای زیر پتو!
برای آرایشهای پشت در!
برای گدایی به شیوه ی مدرن!
برای تخمه های آفتاب گردان و چیپسهای فلفلی!
برای خاطرِ کودکی ِ هستی!
برای یک سال زندگی، زیر یک سقف!
برای کاظمی ِ شرقی!
برای پلاژ متل قو!
برای مردابی که با هم کشفش کردیم!
برای دریازدگی با قایق پدالی!
برای جاده ی شمال!
برای قلیان فشم!
و برای وقتی همه با هم بزرگ شدیم!
و برای روز تولدت...
که چه دوست می دارم این روز را و چه به یاد می آورمش هرسال! و چه شادم که خرداد را سرفراز کردی، مهربانترین خردادی دنیا!
اینبار مخاطب خاص تویی بمبوی عزیز و (ک) عزیزم.

۳ نظر:

بمبو گفت...

براي دوستي با نداها
براي چيپس ها و پرس هاي غذاي دردشت
براي قلياني كه صالي به شيان سپرد
براي پارسي كولا
و براي امروزي كه ما تنها اما همچنان در كنار هميم
مرسي نيوشاي عزيز؛ گذشته تلخ و شيرينمان هر چند كه كوتاه است و هنوز غباري بر روي آن ننشسته اما يادآوري گاه و بي گاهش دلتنگي ها و پريشاني هاي اخيرم را كمتر مي كند.

آناهيتا گفت...

آخي تولد اين 2 تا وروجكاست! مبارك باشه بابا! دخترخاله تون خيلي دوستون داره ها!
خانوم تولدت مبارك
آقاي تولدت مبارك
اي دوست...
خانوم...
آقا...

پارسا گفت...

سلام
بلالهای سر پیچ لواسان و میرزا قاسمی کنار جاده ی فشم را یادت رفت!
راستی ، تولدشون مبارک این دو قلوهای نا شبیه! اگر اشتباه نکرده باشم!